پیج عین را چک میکنم چون پابلیک است و بعد دوباره بلاک، و فردا دوباره و دوباره همین کار را انجام میدهم؛ در یک چرخه باطل گیر افتاده‌ام؛ کامنت‌هایش را میخوانم که همش تمجید و تعریف از نوشته‌هایش است و او به هر پیام یک قلب سفید و هزاران جملات تشکرآمیر دیگر ریپلای کرده‌است. نوشته‌هایش سخت‌خوان و گاها غیرقابل فهم است از آن نوشته‌هایی که شاید باید فلسفه بدانی تا بفهمی. عکس‌هایی که پست می‌کند عکس‌هایی هستند که زمانی که با هم بودیم آن‌ها را گرفتیم. در بایو‌ صفحه‌اش همچین چیزی را گذاشته‌است "/D/" که ممکن است نشان‌دهنده وارد رابطه شدنش باشد. خب عالیست! حالا بیشتر احساس بدبختی می‌کنم، فراموش شده‌ام به گونه‌ای که انگار وجود نداشته‌ام. این اتفاق جدید نیست؛ همیشه همین می‌شود... عادت کرده‌ام، آدمی هستم که می‌شود به آن توهین کرد و کوچکش کرد و آخر سر هم حذفش کرد. چک کردن صفحه‌‌ی عین بخاطر علاقه من نسبت به او یا هر چیز دیگری مانند این نیست بلکه دلم میخواهد ببینم آیا آدم‌ها چیزی از من را درون خودشان نگه میدارند یا نه، می‌خواهم ببینم اهمیت من چقدر است! اصلا از من نشانه‌ای دارند؟ هیچ یک از نوشته‌های عین درمورد من و حتی زمانی که با هم بودیم هم نیست درحالی که درمورد فرد قبلی و مادرش و پدرش و معلمش و مشاور کنکورش و تراپیستش و یکی از بهترین دوستانش و هزاران آدم دیگر نوشته است؛ اما من؟ من حذف شده‌ام. آخر سر هم پس از ٣٠ روز جایگزینی به نام /D/ برایم پیدا شده‌است!